Układanka logiczna Skąd się bierze jedzenie? Viga – Natura

Skąd wzięło się jedzenie na obrazku

Popcorn, płatki zbożowe, masło orzechowe i makaron są dziecku bliskie, ale rośliny, z których powstają, mogą jeszcze pozostawać zagadką. Układanka logiczna Viga „Skąd się bierze jedzenie?” zachęca do połączenia tych dwóch światów. Podczas dopasowywania ilustracji maluch odkrywa związki między rośliną, zbiorem a znanym produktem spożywczym. Zamiast zaczynać od długiego wyjaśnienia, może obejrzeć obrazki, wybrać pasujące elementy i opowiedzieć o swoim skojarzeniu.

Zabawka jest przeznaczona dla dzieci od 18 miesięcy. Najmłodszym pozwala poznawać pojedyncze ilustracje i łączyć je przy krótkiej rozmowie. Starsze dzieci mogą już szukać uzasadnienia dopasowania i wracać do tematu podczas codziennych posiłków. Ten sam zestaw daje więc materiał do prostego wskazywania oraz do ciekawszych pytań o pochodzenie jedzenia.

Od znajomego przysmaku do rośliny

Punktem wyjścia może być produkt, który dziecko rozpoznaje. Najpierw wybiera jego ilustrację, potem szuka roślinnego skojarzenia. W rozmowie o popcornie można nawiązać do kukurydzy, a przy maśle orzechowym do orzechów. Ważne jest odnalezienie związku pomiędzy obrazkami i zobaczenie, że gotowy produkt ma swój początek w naturze.

Układanka dotyczy surowców oraz przetworzonego jedzenia. Daje okazję do zauważenia, że roślina i produkt na talerzu nie zawsze wyglądają podobnie. Zmiana postaci jest właśnie ciekawym tematem rozmowy: coś zostaje zebrane, a później przygotowane lub przetworzone. Obrazki pomagają przedstawić tę zależność w prosty sposób, bliski dziecięcemu doświadczeniu zakupów i jedzenia.

Nie trzeba od razu omawiać wszystkich skojarzeń. Można wybrać jeden znany produkt, odnaleźć jego powiązanie i dopiero później dołożyć kolejny. Kiedy dziecko rozpozna zasadę, samo wskaże obrazek, który je zaciekawił. Dzięki temu poznawanie pochodzenia żywności podąża za jego pytaniami, zamiast przybierać formę odpytywania ze wszystkich ilustracji naraz.

Można także odwrócić kierunek poszukiwań: rozpocząć od rośliny i zastanowić się, jakie znane jedzenie do niej pasuje. Dziecko ogląda wtedy te same ilustracje z innej perspektywy. Zamiast zapamiętywać samo miejsce płytki, wraca do znaczenia przedstawionego na niej przedmiotu.

Dopasowanie, które wymaga dostrzeżenia związku

W wielu układankach wystarczy odnaleźć ten sam kolor albo pasujący obrys. Tutaj znaczenie ma również treść obrazka. Dziecko zastanawia się, które elementy opowiadają o tym samym surowcu i jego zastosowaniu. Ogląda, porównuje, wybiera i może zmienić decyzję po wspólnej rozmowie. Logiczne myślenie pracuje więc przy rzeczywistym szukaniu relacji, nie tylko przy mechanicznym łączeniu części.

• Spostrzegawczość pomaga rozpoznać rośliny i przedstawione produkty spożywcze.
• Kojarzenie pojęć jest angażowane podczas łączenia surowca z jedzeniem.
• Słownictwo poszerza się przy nazywaniu ilustracji oraz opisywaniu ich związku.
• Uwaga przydaje się do porównania wybranego obrazka z dostępnymi możliwościami.
• Ciekawość przyrodnicza pojawia się w pytaniach o to, co rośnie i co z tego powstaje.

Przy samodzielnym wyborze i ponownym układaniu można wykorzystać zestaw w aktywnościach inspirowanych Montessori. Dziecko pracuje z konkretnymi przedstawieniami znanych rzeczy i samo wraca do wybranych powiązań. Temat roślin oraz pochodzenia surowców pasuje też do przyrodniczej części STEM. Edukacyjna wartość wynika tu z obserwowania zależności między naturą a codziennym jedzeniem.

Rozmowy, które wychodzą poza stolik

Po ułożeniu skojarzenia można przywołać podobny produkt z domowej kuchni. Osobno przygotowane opakowanie makaronu albo płatków pozwoli porównać ilustrację z czymś, co dziecko zna z posiłków. Taki dodatkowy przedmiot jest pomysłem na zajęcia, a nie częścią zestawu. Układanka pozostaje punktem odniesienia: pomaga zacząć rozmowę i wrócić do poznanego związku.

We dwoje jedna osoba może wskazać przysmak, a druga poszukać odpowiadającego mu obrazka. Następnie zamieniają się zadaniami i wspólnie sprawdzają swój pomysł. W przedszkolu można wykorzystać ilustracje w rozmowie o zbiorach, zakupach lub przygotowaniu posiłku. Dzieci mają wtedy przed sobą konkretne przykłady, do których odnoszą opowieść.

Obrazkowe powiązanie jest początkiem poznawania pochodzenia żywności, a nie przepisem ani pełną listą składników gotowego produktu. Dzięki temu można mówić o roślinnym surowcu prostym językiem i rozwijać temat odpowiednio do zainteresowania dziecka. Przy kolejnej zabawie maluch może opowiedzieć, które skojarzenie zapamiętał i gdzie spotkał dane jedzenie.

Do domu, żłobka i przedszkolnego kącika przyrody

Wymiary produktu wynoszą 21 × 19 × 4,5 cm. Zestaw nadaje się do aktywności przy stoliku, podczas których ilustracje można oglądać, dopasowywać i omawiać. Dla odpowiedniej grupy wiekowej w żłobku będzie to okazja do poznawania nazw, a dla przedszkolaków do szukania związków. To propozycja dla dzieci ciekawych otoczenia i dorosłych szukających czytelnego punktu wyjścia do rozmów o jedzeniu.

Dokumentacja dla placówek edukacyjnych

Placówkom edukacyjnym po zakupie dostarczamy certyfikaty zgodności oraz dostępną dokumentację produktu. Potrzebę określonego dokumentu należy zgłosić przed zakupem, aby potwierdzić jego dostępność.