VIGA Drewniana Tablica z Lustrem i Emotkami

Jak wygląda radość, kiedy zobaczę ją w lustrze

Uśmiech, zmarszczone brwi, spokojna twarz. Dzieci spotykają różne emocje każdego dnia, a lusterko emocji Viga pozwala przyjrzeć się ich wyrazowi w bliski, zrozumiały sposób. W centrum drewnianej tablicy znajduje się lustro, a wokół niego sześć buzi. Dziecko może zerknąć na ilustrację, spróbować podobnej miny i od razu zobaczyć własne odbicie. To prosta zabawa, która daje początek rozmowom o tym, co widać na twarzy i co można odczuwać.

Panel jest przeznaczony dla dzieci od 12 miesięcy. Najmłodszych zainteresuje samo odbicie oraz zmiana miny, gdy poruszają ustami lub brwiami. Starsze dzieci mogą szukać podobieństw między swoim wyrazem twarzy a buziami na tablicy i dobierać słowa opisujące uczucia. Drewniana konstrukcja do montażu na ścianie tworzy stałe miejsce takiej obserwacji. Lusterko nie musi być za każdym razem wyjmowane z pudełka, aby powrócić do zabawy.

Sześć buzi jako początek rozmowy

Ilustracje przedstawiają emocje i zachęcają do dostrzegania szczegółów. Przy radosnej buzi można poszukać uśmiechu, przy smutnej przyjrzeć się ułożeniu ust, a przy złości zauważyć zmianę brwi. Nie chodzi o idealne odtworzenie rysunku. Samo wskazanie, że dwie twarze różnią się od siebie, jest sensownym odkryciem. Lustro daje dziecku możliwość sprawdzenia własnej próby i podjęcia następnej bez oceniania, która mina wyszła najładniej.

Przykłady radości, smutku, złości i spokoju można połączyć z codziennymi sytuacjami: przyjemnym spotkaniem, zakończeniem ulubionej zabawy, oczekiwaniem lub odpoczynkiem. Dzięki temu słowa nie pozostają oderwanymi etykietami z obrazka. Przedszkolak może opowiedzieć, kiedy podobnie się czuł, albo wymyślić sytuację dotyczącą bohatera własnej historyjki. Każda emocja znajduje tu miejsce, więc zabawa nie sprowadza się do szukania wyłącznie uśmiechniętych twarzy.

Zabawy, które wyrastają z dziecięcej ciekawości

Jedną z propozycji jest zabawa w lustrzaną odpowiedź. Dziecko wybiera minę, pokazuje ją i obserwuje odbicie. Potem zmienia tylko jeden szczegół, na przykład układ ust. Może zauważyć, że niewielki ruch wpływa na wygląd całej twarzy. Innym razem wybiera ilustrację i opisuje ją bez podawania nazwy emocji. Druga osoba próbuje odgadnąć, o którą buzię chodzi. Takie zgadywanie zachęca do uważnego patrzenia i używania bardziej precyzyjnych określeń.

W małej grupie można stworzyć krótką opowieść o spotkaniu dwóch postaci. Jedna z nich jest zadowolona z zaproszenia do zabawy, druga potrzebuje chwili odpoczynku. Dzieci wybierają pasujące miny i proponują, co bohaterowie mogą sobie powiedzieć. Tablica pomaga zobaczyć punkt wyjścia, a dalszy ciąg zależy od ich pomysłów. To okazja do ćwiczenia języka emocji i rozważania różnych reakcji bez odpytywania dzieci z osobistych przeżyć.

• Porównywanie odbicia z ilustracją angażuje spostrzegawczość i dostrzeganie szczegółów twarzy.
• Nazywanie min poszerza słownictwo potrzebne do opowiadania o własnym samopoczuciu.
• Zgadywanie wybranej buzi ćwiczy opisywanie oraz słuchanie wskazówek.
• Historyjki o postaciach dają przestrzeń do myślenia o uczuciach innych osób.

Kącik emocji w domu i w przedszkolu

Lusterko może stać się punktem odniesienia podczas powitania w grupie, rozmowy po przeczytanej historii lub swobodnej zabawy. Raz przyciągnie dziecko na moment, innym razem zatrzyma je przy dłuższym eksperymentowaniu z minami. Stałe położenie tablicy ułatwia powrót do znanego sposobu wyrażania uczuć. Nie trzeba przy tym organizować osobnych zajęć: czasem wystarczy wskazanie buzi i kilka słów opisujących to, co dziecko chce przekazać.

Różne osoby mogą też inaczej odczytać tę samą minę. Dla jednego dziecka będzie ona oznaczała złość, dla innego zdziwienie lub skupienie. Taka różnica jest ciekawym tematem rozmowy: co dokładnie zauważyło każde z nich? Dzięki temu tablica nie staje się sztywnym słownikiem przyporządkowującym jedną twarz do każdego przeżycia. Pomaga raczej zbierać określenia i przyglądać się sygnałom, które w codziennym kontakcie łatwo przeoczyć.

Samodzielne wybieranie buzi, obserwowanie odbicia i ponawianie próby można wykorzystać w aktywnościach inspirowanych Montessori. O dopasowaniu decyduje konkretna praca z obrazem i własną obserwacją, a nie sam drewniany materiał. To propozycja dla osób szukających zabawki o wyraźnym temacie społecznym: zamiast kolejnego zestawu mechanizmów dziecko otrzymuje przyjazną przestrzeń do poznawania mimiki i rozmowy o uczuciach.

Przy lustrze można także pobawić się zmianą bohatera: raz odtworzyć minę zadowolonego podróżnika, innym razem zmęczonego misia z opowieści. Dziecko łączy wówczas mimikę z sytuacją, a nie tylko z pojedynczym słowem. Kiedy wraca do panelu kolejnego dnia, może wybrać zupełnie inną buzię. Ta swoboda sprawia, że sześć ilustracji wystarcza do wielu osobistych, zmiennych historii i krótkich rozmów dopasowanych do aktualnego zainteresowania.

Informacja o dokumentacji dla placówek

Placówkom edukacyjnym po zakupie dostarczamy certyfikaty zgodności oraz dostępną dokumentację produktu. Potrzebę określonego dokumentu należy zgłosić przed zakupem, aby potwierdzić jego dostępność.